آرامش

بسیاری از ما اغلب درباره ی شادی و آرامش صحبت می کنیم. منتظر هستیم لحظه ای برسد که همه ی کارهای نگران کننده را پشت سر گذاشته باشیم. بتوانیم فقط به آرامی نفس بکشیم. ما در کلاس هایی ثبت نام می کنیم که یاد بگیریم چگونه به آرامش برسیم. اما وقتی داریم به جست و جوی خود برای شادی ادامه می دهیم، آیا داشتن کمی آرامشِ بیش تر به جای این همه رفتارهای اضطرابی بهتر نیست؟

بیایید با خودمان صادق باشیم. آنچه که ما حقیقتا نیاز داریم، سکوت و آرامش است. دنیای ما پر شده از سروصداهای ناراحت کننده و حواس پرت کن. گاهی اوقات صداها چنان بلند و متنوع هستند که پرداختن به کاری که لازم و درست است، دشوار می نماید. داشتن سکوت و آرامش فقط برای انجام دادن کارها ضروری نیست، بلکه اهمیت آن به رشد، تجدید قوا و لذت بردن از زندگی برمی گردد. اما چرا افراد به آرامش نیاز دارند؟

۱. آرامش برای تجدید قوا لازم است.

این ایده که باسرعت برویم و هرگز برای استراحت نایستیم، از نظر انسانی امکان پذیر نیست. حتی ماشین ها هم زمانی برای دست از کار کشیدن نیاز دارند.

۲. سکوت و آرامش باعث می شود بفهمیم چه چیزی واقعا مهم است؟

زمانی که مدام در حال انجام دادن کارهای هستیم و از خودمان غافل می شویم، در تندبادی از حوادث گیر می افتیم. در این شرایط تمایل داریم به آنچه که واقعا مهم است، توجه نکنیم یا آن را فراموش کنیم.

۳. وقتی سکوت را رعایت می کنیم و آرام می گیریم، آشفتگی های ذهنی سامان می گیرد.

همچنین اولویت بندی مسائل در زمان سکوت و آرامش اتفاق می افتد.

آرامش

آرامش

۴. در زمان آرامش و سکوت، تجدید قوای روحی صورت می گیرد.

همه ی المان های منفی که در حال پرسه زدن در ذهن ما بودند، می توانند جای خود را به تفکرات مثبت و سازنده بدهند.

۵. با افزایش آرمیدگی می توان سطح استرس را کاهش داد.

اگر نمی توانید از دست استرس فرار کنید، حداقل می توانید آن را تخفیف دهید.

۶. زمانی که به سکوت و آرامش سپری می شود می تواند سبب بهبود شما شود.

هیچ تعجبی ندارد اگر درمانگران و پزشکان معمولا یک جای آرام با نور اندک را برای استراحت بیماران توصیه می کنند. مخصوصا در دوره ی نقاهت بعد از عمل، این توصیه موضوعیت بیش تری پیدا می کند. به این ترتیب مدیریت بیماری آسان تر صورت می گیرد.

پس بیایید سعی کنیم روزانه زمانی را به سکوت و مراقبه اختصاص دهیم.

بیش تر بخوانید: استرس